นี่เป็นครั้งแรกที่เคนึกอยากเขียนรีวิวนิยายค่ะ พอดีเพิ่งได้ดูย้อนหลังละครเรื่องสุดสายป่านเวอร์ชั่นล่าสุดมา ก็เลยคิดว่า เอ๊ะ เรามีนิยายเรื่องนี้นี่นา ละครเวอร์ชั่นเก่าก็เคยดู ลองหยิบมารีวิวดูบ้างก็แล้วกัน
เคจำได้ว่าตอนบอกชื่อละครที่ดูให้เพื่อนฟังว่าชื่อ "สุดสายป่าน" เพื่อนหัวเราะกันใหญ่ ถามว่านี่มันละครสมัยไหนเนี่ยเธอ ฮ่าๆๆๆๆๆ จริงค่ะ ชื่อฟังแล้วก็ดูเชย แต่มันมีความหมายลึกซึ้งนะคะ คำว่าสุดสายป่าน หมายถึง สายป่านที่ใช้ในการเล่นว่าว เวลาที่ว่าวลอยล่องขึ้นไปบนฟ้า ลอยสูงจนสุดสายป่านที่เราจะชักดึงลงมาได้แล้วนั้น ก็จำจะต้องปล่อยมันไป ดังคำพูดในหนังสือที่ว่า "เราไม่อาจคว้าว่าวที่ขาดลอยไปแล้วให้กลับคืนมาได้ดอก"
นิยายเรื่องนี้จะว่าไปถ้าดูเผินๆก็เป็นนิยายรักยุงบินชุม(น้ำเน่านิดๆ) ตามสไตล์ไทยๆ ตัวพระเอกของเรื่องชื่อ ฐิติ นั้นได้พบรักกับหญิงสาวคนหนึ่งที่ จ.ประจวบ เธอบอกเขาว่าเธอชื่อ กานดาวสี กิริเณศวร แต่มาวันหนึ่งหญิงคนนั้นหายไป พระเอกพยายามตามหาเท่าไรก็หาไม่พบ 2 ปีต่อมาเขาได้บังเอิญพบกับหญิงสาวคนหนึ่งที่มีรูปร่างหน้าตาคล้ายคลึงกับอดีตคนรักของตนทุกอย่างแม้กระทั่งชื่อ เขาพยายามเข้าไปทักด้วยความรักและคิดถึง แต่เธอกลับทำเหมือนไม่รู้จักเขาเสียนี่ ซ้ำร้ายยังมีผู้ชายที่เข้ามาพัวพันและหลงรักกานดาวสีของเขามากมาย และด้วยนิสัยอันชอบคิดเองเออเองของพระเอกก็ทำให้เข้าใจไปว่าหญิงสาวคนนั้นคือคนรักเก่าของเขานั่นเอง แต่เธอจำเป็นต้องปิดบังตัวตนด้วยเหตุผลบางอย่าง (คิดไค้เนอะ)
ส่วนหญิงสาวผู้นั้น ที่ถูกทักด้วยชื่อของเธอจากชายหนุ่มที่เธอไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนในชีวิต ก็เกิดความรู้สึกแปลกใจ ตกใจและสนใจ ด้วยอยากรู้ว่าเหตุใดกันพระเอกถึงแสดงตัวว่าได้สนิทสนมรักใคร่และเกือบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับตนมาก่อน และใครกัน ที่แอบอ้างเอาชื่อ กานดาวสี กิริเณศวรของเธอไปใช้หลอกผู้ชายหลายราย ซึ่งภายหลังได้เข้ามาพัวพันสร้างเรื่องยุ่งให้กับนางเอกของเราพอควรทีเดียว
ความแปลกใจและความสนใจในตัวพระเอกนั้น ได้พัฒนามาเป็นความเห็นใจและความรักอย่างรวดเร็ว จนทำให้กานดาวสี ตกปากรับคำยอมแต่งงานกับพระเอก ทั้งที่รู้ความจริงว่าผู้หญิงที่พระเอกรักนั้นไม่ใช่กานดาวสีคนนี้ เธอได้แต่หวังว่าความรักและความดีงามของเธอจะเปลี่ยนใจพระเอกได้
แต่ในที่สุด ความจริงก็คือความจริง เมื่อหลังจากแต่งงานหญิงสาวยอมรับกับพระเอกว่าตนไม่ใช่กานดาวสี คนรักที่ฐิติเคยพบตอนอยู่ที่ประจวบ พร้อมทั้งแสดงหลักฐานยืนยันตัวตน กานดาวสีจะทำอย่างไรเมื่อได้รู้ว่าแท้จริงแล้วการได้แต่งงานตามกฎหมายและประเพณีไม่อาจเปลี่ยนใจรักของฐิติได้ ซ้ำร้ายเขายังพบร่องรอยของ กานดามณี หญิงสาวคนนั้นที่เคยเอาชื่อของเธอไปแอบอ้าง และมีทีท่าว่าพร้อมจะกลับไปตามหาและคืนดีกับเธอ บทสรุปของความรักที่น่าปวดหัวนี้จะเป็นอย่างไร ต้องลองไปหาหนังสือมาอ่านดูกันค่ะ
เป็นไงคะ ดูจากเรื่องย่อแล้วเริ่มมีกลิ่นโชยมาแล้วใช่มั้ย ยิ่งพิจารณาจาก character ตัวละคร ที่วางให้นางเอกนั้นแสนดี งามพร้อมไปทุกอย่าง ส่วนพระเอกก็หน้ามืดตาบอดไปด้วยความรัก ตัวนางร้ายที่แอบอ้างเอาชื่อนางเอกไปใช้ก็ช่างร้ายได้ใจจริงๆ ทิ้งพระเอกไปยังไม่พอ ยังหลอกลวงใช้ชื่อนางเอกไปหว่านเสน่ห์ผู้ชายคนอื่นจนเกิดเรื่องวุ่นวายไปหมด รวมไปถึงตัวละครประกอบต่างๆที่ช่วยเติมสีสันให้กับเนื้อเรื่อง
แต่ถ้ามองไปให้ลึกแล้วเคคิดว่าทุกการกระทำของแต่ละตัวละครมีพื้นฐานมาจากความรักค่ะ แตกต่างกันตรงที่ว่าเป็นรักในแง่มุมไหนเท่านั้นเอง ส่วนของนางเอกนั้นแน่นอนว่าเพราะรักพระเอกมาก และเชื่อมั่นว่าความรักของตัวเองจะช่วยเปลี่ยนแปลงจิตใจพระเอกได้ จึงตัดสินใจแต่งงานด้วย พระเอกก็มีรักที่มั่นคงต่อผู้หญิงที่ตนเคยพบ เป็นตัวละครที่ซื่อและสุภาพบุรุษมากค่ะ มองโลกในแง่ดีมากๆถึงขั้นคิดว่าอีกฝ่ายก็จะมั่นคงต่อตัวเองเช่นกัน ส่วนตัวร้าย ก็มีแรงกระตุ้นจากความรักค่ะ คือความรักตัวเองอย่างมาก รักจนไม่ยอมหยุดอยู่ที่ใคร รักตัวเองมากจนทนความลำบากไม่ได้ ทำให้ต้องตระเวนหว่านเสน่ห์ผู้ชายหล่อๆรวยๆไว้คอยเลี้ยงตัวเอง และพฤติกรรมรักตัวเองแบบสุดโต่งของกานดามณีนี่เองค่ะ ที่เปรียบได้กับคำว่า สุดสายป่าน ตามชื่อเรื่อง คือเมื่อคนเรารักตัวเองมากจนตัดสินใจกระทำการใดๆที่มันสุดขีดไปแล้ว จะไปห้าม ไปดึงกลับมาก็คงไม่ทันการเสียแล้ว สิ่งที่ทำได้ก็คือปล่อยมันไปตามโชคชะตาค่ะ
หวังว่านิยายเรื่องนี้จะสอนอะไรกับผู้ที่อ่านบ้างนะคะ ตัวเคเองเป็นคนไม่ค่อยชอบอ่านอะไรที่จริงจัง หรือหนังสือประเภทที่บอกโต้งๆว่าคนดีควรทำอย่างไร คนเลวประพฤติตัวอย่างไร เพราะเคเชื่อว่ามนุษย์เรามีดีมีเลวปะปนกันไป การอ่านนิยายหรือเรื่องเล่าต่างๆก็เหมือนได้เรียนรู้ลักษณะนิสัยของมนุษย์ทั้งแง่ดีและแง่ร้าย ได้แง่คิดในการดำรงชีวิตต่างๆมากมาย เคเชื่อเสมอว่าทุกครั้งที่หยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน เคจะได้มุมมองใหม่ๆขึ้นมาเสมอ ลองดูกันนะคะ
มา Read between the lines กันเถอะค่ะ
